گفتار و گویش مردم روستای پاتل بنوبند که زبان مشترک آنها و اهالی اصیل بندرعباس است این زبان و یا در واقع لهجه بندری که یکی از لهجه های منشعب از زبان فارسی است این لهجه که به صورت یک زبان خاص نمود پیدا کرده به ادبیات فارسی دری بیشتر شباهت دارد به گونه ای که در ادای گفتارشان  از یک زبان دارای افعال بیشتر امری و مخاطب گونه استفده می کنند بعضی از کلمات و اصطلاحات آن خاص این منطقه است که در هیچ کجای ایران و من حیث المجموع در کل ادبیات ایران پیدا نمی شود هر از چند گاهی و به صورت نادر بعضی از کلمات انگلیسی هم به خاطر مراودات تجاری در خلیج فارس و بعضا شبه قاره هند وارد این زبان شده است به هر تقدیر گویش مردم این روستا را باید یکی از اصیل ترین گویش قدیمی در بندرعباس و گامبرون و یا جرون سابق دانست و آن هم به دلیل این است که در این روستا به غیر از چند رهگذر و مسافر موقت در روستا قوم و یا مردمی وارد نشده که زبان این مردم را تغییر دهند در بندرعباس این لهجه اصیل را فقط می توان در میان ساکنین محله پاشهر- پشت شهر- و آن هم قدیمی های این محله جستجو کرد.

نمونه افعال:

اتونم .... می توانم

ابوت ... می شود یا همان می تواند باشد

اموارده ... آورده بودم

شاواسته ببوت ... می خواستند این گونه باشد

نمونه اصطلاحات :

پرپروک ... پروانه

گلولی ... خمره

کندرک ... آدامس یا جویدنی

نمونه کلمات انگلیسی :

گلاس ... لیوان

تماته ... گوجه فرنگی